ساده ست...همه چیز انقدر به طرز پیچیده ای  ساده ست که سادگیش بدجوری به چشم می آید. را بطه ی میان عناصر یک ترکیب انقدر جلوه داره و پیچیده به نظر میاد که سادگی اون پشت ، سادگی تک تک اون عنصر ها که خیلی ساکت و ساده در جای خودشون قرار گرفتن ، اصلا به نظر نمیاد.فقط.. یه وقتایی ....بد چوری این سادگی رو می بینی ....این نظم ..تمام این موجودیت های ساکت و ساده که در کنار هم قرار گرفتن ..

 گاهی اوقات آروم می شی ، قوت قلب می گیری ..احساس حمایت می کنی ..اما گاهی وقتها هم بر عکس..درک  این سادگی و این نظمی که توش حتی نمی تونی یه اما بیاری ، می ترسونتت ...از همه ی چیزایی که مرتب و منظم سر جای خودشون قرار گرفتن و بهت لبخند می زنن (ساکت و آروم) ... وحشت می کنی...فرار می کنی ...فرار می کنی و پشت همون تو در تو هایی که انگار فقط توی ذهنت موجودیت پیدا می کنن ، قایم می شی..اینجا امن تره ..بذار همه چیز پیچیده باشه ..اینجوری حداقل می تونی اعتراض کنی ...اینجوری همه ی عناصر گیجند ..آروم نیستند ، بهت لبخند نمی زنن ...اینجوری می شه از اون ترسه فرار کرد...اینجا امن تره ...

 

نوشته شده در یکشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸۸ساعت ٩:۱٥ ‎ب.ظ توسط زهره نظرات () |